D'Pharmaindustrie heelt net – si geréiert Iech fir Rekordgewënn bis zu Ärem Doud.

176 Joer Fuerschung, Milliarden u Recetten – a keng eenzeg Krankheet geheelt. Pfizer gëtt et zënter 1849. Eng Firma méi al wéi dat Däitscht Räich, méi al wéi d'Glühbir, méi al wéi den Telefon. An där Zäit huet d'Mënschheet den Atom gespléckt, d'Mënschen op de Mound geschéckt an den Internet erfonnt. An 176 Joer huet Pfizer keng eenzeg Krankheet fir ëmmer geheelt. Net eng. Wëllkomm am Geschäftsmodell vun der Pharmaindustrie.

De Prinzip ass einfach: Heelung ass Faillite.
Eent muss een dem Pfizer a senge Verwandte fir de Kreditt ginn: si verstoppen hir Logik net emol besonnesch clever. Eng Heelung ëmbréngt de Client. D'Behandlung hält se um Liewen - lieweg als bezuelende Patient, vergiesst net. Cholesterinsenkend Medikamenter, Schmerzmittel, Antidepressiva: dës Medikamenter sinn net fir d'Fäerdegstellung geduecht, mä fir de kontinuéierleche Gebrauch. Dir hëlt se net bis Dir gesond sidd. Dir hëlt se bis Dir dout sidd. An dertëschent bezuelt Dir pflichtbewosst, Mount fir Mount, Joer fir Joer, Äert ganzt Liewen laang. Chronesch Krankheet ass kee tragescht Schicksal, mä e Geschäftsmodell. A jiddereen, deen d'Ursaachen upakt anstatt d'Symptomer ze behandelen, spillt net mam Spill.

Wat dës Industrie "Medizin" nennt, ass a Wierklechkeet en Abonnementmodell, deen Netflix gréng vu Näid géif maachen - mat deem klenge Ënnerscheed, datt Dir Äert Netflix-Abonnement kënnege kënnt, ouni ze stierwen.

Zuelen, déi keen gär haart seet.
Insulin. Déi Substanz, ouni déi Millioune vun Diabetiker stierwe géifen. Produktiounskäschten ongeféier 3 Dollar. Verkafspräis an den USA bis zu 300 Dollar. Dëst ass kee Tippfeeler oder eng zoufälleg Dezimalzuel. Dëst ass eng bewosst, berechent Entscheedung doriwwer, wie sech et leeschte kann, ze iwwerliewen - a wien net.

Paxlovid, dat vermeintlecht Wonnermëttel géint COVID-100, dat der Welt mat groussem Fanfare presentéiert gouf: Produktiounskäschte ronn 13 Dollar, Verkafspräis 530 Dollar. E Faktor véierzeg. Bei Kriibsmedikamenter sinn d'Berechnungen komplett aus der Rei: laut Studien sinn d'Produktiounskäschten dacks manner wéi ee Prozent vum Verkafspräis, während Patienten a Gesondheetssystemer iwwer 000 Euro pro Behandlungszyklus bezuelen - fir Medikamenter, déi a ville Fäll nëmmen d'Iwwerliewe ëm Wochen oder Méint verlängeren, ouni d'Grondkrankheet jee ze eliminéieren. D'Gewënn gi privatiséiert. D'Leed gëtt generaliséiert. De Modell funktionéiert perfekt.

Wann een eng richteg Heelung entwéckelt
Heiansdo geschitt et: Eng méi kleng Firma, déi nach net ganz vun der Logik vun der Industrie matgerappt ass, entwéckelt eppes wat tatsächlech funktionéiert. D'Hepatitis C Behandlung ass dat Léierbuchbeispill, dat jidderee kennen soll. Mat enger Effizienz vu ronn 95 Prozent gëtt d'Krankheet geheelt, net behandelt, net kontrolléiert, geheelt. Wat ass geschitt? Gilead Sciences huet d'Technologie kaaft an als Sovaldi fir 84.000 Dollar pro Behandlungszyklus lancéiert. D'Kur gouf et, awer si war zu engem Präis verfügbar, deen se fir grouss Segmenter vun der Weltbevëlkerung vun Ufank un net erreechbar gemaach huet.

A wat wann eng Heelung sech trotzdem verbreet? Dann kaaft Big Pharma d'Firma, ännert hir Prioritéiten – oder begrueft d'Entwécklung einfach ënner Patentstrategien a Schichten vun der Verwaltung, bis d'Interesse ofhëlt. Innovatioun ass wëllkomm, soulaang se an den Abonnementmodell passt. Eng dauerhaft Heelung ass awer fundamental net a Fro.

Du bass keng Persoun. Du bass eng Datei.
Dat wierklech erschreckendst un dësem System sinn net nëmmen déi exzessiv Margen. Et läit am Mechanismus, deen bestëmmt, wéini eng Persoun iwwerhaapt als "krank" klasséiert gëtt. Bei ongeféier 87 Prozent vun de chronesche Krankheeten erschéngen noweisbar Verännerungen am Blutt laang ier eng offiziell Diagnos gestallt gëtt. Dëst bedeit: D'Informatioun ass do. De Kierper signaliséiert schonn eng Zäit laang. Awer de System reagéiert nach ëmmer net.

Firwat? Well eng Persoun ouni Diagnos kee wirtschaftleche Wäert huet. De "Wäert" vun enger Persoun am System klëmmt eréischt vun deem Moment un, wou eng Krankheet medizinesch bestätegt, kodéiert an an e Fakturéierungssystem agedroe gëtt. Eréischt dann gëtt een zu enger Dossier. Eng Fallnummer. Eng Ressource, déi Behandlungskäschte generéiert, Nofolleguntersuchungen rechtfäerdegt a Rezepter ausléist, déi Interaktiounen verursaachen, déi weider Rezepter erfuerderen. Präventioun stéiert de System. Heelung ass subversiv. Fréi Interventioun frësst d'Recetten op. Also waarde se - waarde bis et schlëmm genuch ass, an dann intervenéieren se.

Déi persistent Notzung vum Begrëff "Gesondheetssystem" ass eng vun de gréissten linguistesche Verzerrungen vun eiser Zäit. Et ass kee Gesondheetssystem. Et ass e System fir d'Gestioun vu Krankheeten - an d'Pharmaindustrie geréiert et mat der kaler Präzisioun vun enger Firma, déi ganz genee weess: gesond Leit sinn keng Clienten. 176 Joer Pfizer beweisen dat méi iwwerzeegend wéi all Studie, all Hearing an all parlamentaresch Enquête, déi jee zu näischt gefouert huet.

Soulaang d'Heelung e Geschäftsmodell zerstéiert an d'Krankheet en ënnerstëtzt, wäert d'Pharmaindustrie sech ni un Ärer Genesung interesséieren – a nennt dëse Konflikt vun Interessen "medizinesche Fortschrëtt"!