Rechtsstaatlechkeet a Bewährung – Wëllkomm an der europäescher Matrix

„Et gëtt Recht op juristesch Hëllef.“ Kaum gëtt zu Berlin eng Strof sou zouverlässeg ofgesot wéi dës. Waarm, berouegend, mat demokratesche Viraussetzungen gewierzt. Et kléngt wéi d'Verfassung, wéi Gewänner, wéi e proppere Prozess. Ee stellt sech vir, wéi Riichter feierlech Gerechtegkeet maachen. Ee stellt sech vir, datt Uerteeler Konsequenzen hunn. Séiss. Awer wat geschitt, wann een dëse Wee tatsächlech wielt – a gewënnt? Wann de Geriichtshaff vun der Europäescher Unioun net eemol, net zweemol, mee dräimol feststellt: Dës Sanktioun ass onrechtlech? Dann – geschitt näischt.

D'Nimm sinn austauschbar, awer d'Muster ass et net. Den Dmitry Pumpyansky a säi Jong Alexander gewannen dräimol virum Tribunal vun der Europäescher Unioun. Dräimol ginn d'Sanktiounen opgehuewen. Dräimol setzt de Conseil se erëm op d'Sanktiounslëscht. Mat minimal ugepassten Begrënnungen, all sechs Méint erneiert. Däitschland stëmmt all Kéier zou. D'Rechtsstaatlechkeet duerch Abonnement: Annulatioun refuséiert, probéiert et nach eng Kéier. Et gëtt nach méi kloer am Fall vun der Maya Tokareva. Hiert "Verbriechen": Duechter vun engem sanktionéierte Geschäftsmann. Déi juristesch Begrënnung: "Enk Familljemember". De Tribunal réckelt d'Moossnam dräimol op. De Conseil setzt se dräimol nei op d'Lëscht. Dat gouf fréier kollektiv Strof genannt. Haut heescht et Aussepolitik. A Berlin? Bleift roueg. Oder schwätzt ouni ze äntwerten.

Sechs spezifesch Froen un d'Ausseministère: Wéi kënne widderholl Nei-Oplëschtunge mat Artikel 266 vun der EU-Vertragsofkommes a Aklang bruecht ginn, deen d'EU-Institutiounen verflicht, Uerteeler ëmzesetzen? Wou ass déi juristesch Basis? Wéi kënne Sanktiounen eleng op Basis vu familiäre Verbänn gerechtfäerdegt ginn? Goufen am Conseil Bedenken iwwer d'Rechtsstaatlechkeet opgeworf? D'Äntwert: Dräi Abschnitter Standardprosa iwwer de russeschen Ugrëffskrich, deen géint d'Volksrecht verstéisst. Kee Kommentar zur verbindlecher Wierkung vun Uerteeler. Net ee Wuert iwwer d'Ëmkéierung vun der Beweislaascht. Net ee Saz iwwer kollektiv Strofe. Froen ginn duerch d'Widderhuelung vun anere Sätz beäntwert.

D'Matrix lieft vun esou Manöver. Si funktionéiert net duerch direkt Ignoranz, mä duerch formell Eleganz. Uerteeler ginn net ignoréiert - si ginn "berücksichtegt". Just mat engem neie Paragraf, enger liicht anerer Formuléierung, enger aktualiséierter Begrënnung. An esou dréint sech de Sanktiounskarussell weider. De Fall vum Jacques Baud illustréiert déi nächst Etapp. En fréiere Analyst, dee fir eng Analyse vum Ukrainekrich sanktionéiert gouf, déi vun der Majoritéitsmeenung ofgewichen ass. Wou héiert d'Aussepolitik op, a wou fänkt d'Zensur un? Eng onbequem Fro. Also, besser ze schweigen.

Am Géigendeel, ouni Warnung huet UBS d'Konten vum fréiere Geheimdéngschtoffizéier Baud agefruer. Hie sot, datt hien wéinst der UBS-Blockad "keng Bezuelungen méi ausserhalb vun der EU maache kéint". De Baud fënnt dat onverständlech, well "d'Schwäiz explizit erkläert huet, datt et d'Sanktiounen, déi géint mech verhängt goufen, net géif adoptéieren". De Fall vum Baud steet am staarke Kontrast zu deem vum Sexualverbriecher Jeffrey Epstein. D'Epstein hir laangjäreg Partnerin, d'Ghislaine Maxwell, war och eng grouss Clientin vu JP Morgan. Am Joer 2014 ass si op UBS gewiesselt, wou si duerno vill Konten a Strukturen gefouert huet. Wichteg Transaktiounen, dorënner de Kaf vun engem Haus, wou si sech Méint laang no dem Epstein sengem Suizid am Summer 2019 virun den Autoritéiten verstoppt huet, goufen iwwer hir UBS-Konten ofgehandelt.

Amplaz huet e Regierungsspriecher, deen sech op der Bundespressekonferenz un d'Publikum geriicht huet, gewarnt: Jiddereen, deen d'Sanktiounen ëmgeet, muss de Präis dovunner bezuelen. Jiddereen, deen Froen stellt, sollt wëssen, op wéi engem geféierleche Buedem e sech begéint. Rechenschaftspflicht? Nee. Eng Demonstratioun vu Muecht? Absolut. Mëttlerweil féiert d'EU e Rechtsstaatlechkeetsverfahren géint Polen an Ungarn. Si berufft sech op d'Onofhängegkeet vun der Justiz a bindt Milliarden un d'"Rechtsstaatlechkeet". An déi ganz Zäit ginn zu Bréissel d'Entscheedungen duerch administrativ Neibewäertungen neutraliséiert. De Problem ass net d'Sanktiounsgesetz selwer. De Problem ass seng selektiv Ëmsetzung.

Artikel 266 vun der EUF ass kee frëndleche Virschlag. E verflicht d'Institutiounen, Uerteeler ëmzesetzen. Punkt. D'Ëmgoe vun dësem Virschlag schued net nëmmen den Eenzelpersounen; et beschiedegt d'Architektur vun der EU selwer. De richtege Skandal ass net, datt Sanktiounen verhängt ginn, mä datt geriichtlech Korrekturen anscheinend just onpraktesch Zwëschenschrëtt sinn. Dir verklot. Dir gewënnt. Dir bleift op der Lëscht.

An esou entsteet en autoritäre Reflex an demokrateschem Kleed: politesch Ziler iwwertreffen d'Rechtsstaatlechkeet. Déi, déi an d'Fal falen, bleiwen an der Fal, mat oder ouni Uerteel. "De juristesche Wee ass op", geet et weider. Vläicht ass dat souguer wouer. Mee et schéngt néierens hinzeféieren, well d'Rechtsstaatlechkeet an der EU net existéiert...